Deelscooters & deelsteps: de regels per stad

Er is geen landelijke deelvervoerwet: je gemeente bepaalt welke deelvoertuigen er op straat staan, hoeveel het er zijn en waar je ze mag neerzetten. Daarom rijdt de ene stad vol deelscooters en de andere alleen met deelfietsen. Deelsteps zie je bijna nergens, en dat komt niet door de gemeente alleen: een e-step moet sinds 1 juli 2025 goedgekeurd zijn én een kenteken hebben. Peildatum: 13 juli 2026.

Wie bepaalt wat er op straat staat?

Deelvervoer wordt lokaal geregeld. Een aanbieder die deelscooters, deelfietsen of deelbakfietsen op de openbare weg wil zetten, heeft daarvoor toestemming van de gemeente nodig. Gemeenten regelen dat via hun Algemene Plaatselijke Verordening (APV) en de nadere regels daaronder. De VNG publiceerde op 1 juli 2025 een nieuwe Model Parkeerverordening met modelbepalingen deelmobiliteit voor de model-APV, juist om gemeenten meer instrumenten te geven om deelmobiliteit op de openbare weg te sturen. Wat een gemeente met die instrumenten doet, is haar eigen keuze — en dat verklaart het verschil van stad tot stad.

In de praktijk regelt een gemeente drie dingen: welke voertuigcategorieën zijn toegestaan, hoeveel voertuigen en aanbieders er mogen zijn, en waar ze gestald mogen worden. Daar bovenop komen kwaliteitseisen per categorie, zoals de app, het onderhoud en de afhandeling van klachten.

Twee steden, twee routes: vergunning of concessie

Gemeenten kiezen niet allemaal hetzelfde juridische instrument, en dat merk je direct aan het aanbod. Rotterdam werkt met vergunningen voor deeltweewielers en deelauto’s en legt het parkeren vast in vervoershubs. Eindhoven werkt sinds 2026 juist met een concessie voor deeltweewielers: één concessiehouder, met een vaste set aanbieders daaronder. Een concessie betekent in de praktijk minder aanbieders, maar wel afdwingbare afspraken.

Waarom je bijna nergens een deelstep ziet

Een deelstep is juridisch gewoon een e-step. En daarvoor geldt volgens de Rijksoverheid: “alleen goedgekeurde e-steps mogen de weg op”, en “sinds 1 juli 2025 hebben e-steps een kenteken nodig”. Goedgekeurde modellen van vóór die datum hebben vanaf 1 juli 2026 een kenteken nodig. Daar komt bij dat een e-step zonder trapondersteuning WA-verzekerd moet zijn en dat de bestuurder minimaal 16 jaar moet zijn (een helm is niet verplicht).

Een aanbieder die morgen deelsteps wil uitzetten, moet dus een vloot goedgekeurde, gekentekende en verzekerde steps hebben — én een leeftijdscontrole in de app. Dat is een flinke drempel. En zelfs als een aanbieder dat rond krijgt, moet de gemeente er nog ruimte voor geven: gemeenten houden deelstepjes liever buiten de deur, vooral uit vrees voor rondslingerende steps en verkeersveiligheid. Zie ook goedgekeurde e-steps en kenteken aanvragen.

Parkeren: hubs, zones en de foto aan het eind van je rit

De grootste ergernis rond deelvervoer is niet het rijden maar het parkeren. Uit de verkenning die het ministerie van IenW in 2023 naar de Tweede Kamer stuurde, blijkt welke maatregelen gemeenten en aanbieders daartegen nemen: vaste parkeerplekken, hubs, een verplichte foto aan het einde van een rit, geo-fencing, handhaving, het belonen van goed gedrag en overleg met de aanbieder. Vaste parkeervakken of hubs werden door twaalf gemeenten genoemd als de meest praktische maatregel.

Rotterdam laat zien hoe dat er fysiek uitziet: ruim 200 vervoershubs, meestal met tien parkeervakken, en de regel dat een deelscooter of deel(bak)fiets alleen binnen een afstand van 200 meter van zo’n hub geparkeerd kan worden. Voor jou als gebruiker betekent dat simpelweg: je rit eindigt daar waar de app het toestaat, niet waar het jou uitkomt.

Huren of zelf bezitten: wie is waarvoor verantwoordelijk?

Bij een eigen e-step ben jij verantwoordelijk voor de goedkeuring, het kenteken en de WA-verzekering — zie verzekering voor LEV’s. Rijd je met een niet-goedgekeurd voertuig, dan is schade meestal niet gedekt en riskeer je een boete.

Bij een deelvoertuig regelt de aanbieder het voertuig, het kenteken, de verzekering en het onderhoud, onder de vergunning of concessie van de gemeente. Jij huurt per rit en houdt je aan de zones in de app. Let wel op twee dingen die vaak in de kleine lettertjes staan: het eigen risico bij schade, en de kosten die een aanbieder kan doorberekenen als je het voertuig buiten de toegestane zone achterlaat.

Hoe groot is deelvervoer eigenlijk?

Kleiner dan de discussie doet vermoeden. In de verkenning van het ministerie van IenW (2023) staat het nuchtere getal: 12.500 deelscooters tegenover 1,1 miljoen privé-bromfietsen en -scooters. De vragenlijst ging naar de tweeënveertig gemeenten waarvan bekend was dat er deelscooters worden aangeboden; vierendertig gemeenten antwoordden. De meldingsbereidheid over overlast van deelscooters ligt volgens die gemeenten wél hoger dan bij privé-scooters, en in grote gemeenten wordt de overlast als groter ervaren. Deelvervoer is dus een klein deel van het wagenpark met een groot deel van de aandacht — precies de reden dat gemeenten er strak op sturen.